อันตรายถึงชีวิต สื่อลามกอนาจารเด็ก ต้องหยุดNow

เมื่อความต้องการเรียนรู้เกี่ยวกับพัฒนาการทางเพศของมนุษย์เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ยากและขาดแหล่งข้อมูลที่เชื่อถือได้ สื่อลามกอนาจารเด็ก จึงถูกนำเสนอในบางบริบทว่าเป็นเครื่องมือสำหรับการศึกษาด้านเพศวิถีของเยาวชนโดยตรง อย่างไรก็ตาม การใช้สื่อประเภทนี้จำเป็นต้องพิจารณาถึงหลักจริยธรรมและกฎหมายอย่างเคร่งครัด เนื่องจากเนื้อหาดังกล่าวเกี่ยวข้องโดยตรงกับภาพหรือการแสดงออกทางเพศของบุคคลที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ

ความหมายที่แท้จริงของสื่อลามกอนาจารเด็กคืออะไร

สื่อลามกอนาจารเด็กคือภาพหรือคลิปที่แสดงการล่วงละเมิดทางเพศต่อบุคคลอายุต่ำกว่า 18 ปี โดยไม่ว่าผู้นั้นจะยินยอมหรือไม่ก็ตาม หัวใจสำคัญคือการบันทึกอาชญากรรมไว้เป็นหลักฐาน ไม่ใช่สื่อบันเทิงหรือการแสดงออกทางเพศใด ๆ ถามว่าแล้วอะไรทำให้ต่างจากสื่อลามกทั่วไป? คำตอบคือผู้ถูกกระทำเป็นเด็กและทุกภาพคือความรุนแรงที่ถูกเก็บไว้ซ้ำ ๆ การดูหรือครอบครองจึงเท่ากับร่วมสนับสนุนการทำร้ายเด็กโดยตรง ไม่ใช่แค่เรื่องของรสนิยมส่วนตัว

ลักษณะเฉพาะที่ทำให้เนื้อหาประเภทนี้ผิดกฎหมายและผิดศีลธรรม

ลักษณะเฉพาะที่ทำให้สื่อลามกอนาจารเด็กผิดกฎหมายคือการผลิตเนื้อหาจากการแสวงหาประโยชน์ทางเพศต่อผู้เยาว์ ซึ่งถือเป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐานและขัดต่อประมวลกฎหมายอาญาที่คุ้มครองเด็กอย่างชัดเจน ส่วนเหตุผลทางศีลธรรมนั้นอยู่ที่การที่เด็กไม่สามารถให้ความยินยอมได้อย่างสมบูรณ์ การขาดความยินยอมอย่างแท้จริงนี้เองที่ทำให้เนื้อหาประเภทนี้ต่างจากสื่อลามกทั่วไป และทำให้ทั้งผู้ผลิต ผู้เผยแพร่ และผู้ครอบครองมีส่วนร่วมในความผิดตั้งแต่ต้น

เหตุใดการขาดความยินยอมจึงเป็นหัวใจที่ทำให้สื่อนี้ผิดทั้งกฎหมายและศีลธรรม? เพราะเด็กยังไม่มีวุฒิภาวะทางจิตใจและกฎหมายเพียงพอที่จะเข้าใจหรือตกลงเรื่องทางเพศได้อย่างอิสระ การนำเด็กมาเป็นวัตถุทางเพศจึงเป็นการทำลายศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์โดยตรง ซึ่งกฎหมายและหลักศีลธรรมสากลต่างประณามว่าเป็นความผิดร้ายแรงที่ไม่อาจอ้างความยินยอมมาลบล้างได้

ความแตกต่างระหว่างภาพอนาจารเด็กกับสื่อลามกทั่วไป

ความแตกต่างระหว่างภาพอนาจารเด็กกับสื่อลามกทั่วไปอยู่ที่ธรรมชาติของผู้ถูกบันทึกและผลกระทบทางกฎหมาย สื่อลามกทั่วไปเกี่ยวข้องกับผู้ใหญ่ที่ให้ความยินยอม ขณะที่ภาพอนาจารเด็กเป็นการล่วงละเมิดเด็กโดยปราศจากความยินยอมที่ชอบด้วยกฎหมาย การมีอยู่ของภาพเหล่านี้ถือเป็นหลักฐานการกระทำผิดและสร้างความเสียหายต่อเนื่องต่อเด็ก ไม่ใช่เพียงเนื้อหาทางเพศสำหรับผู้บริโภค

• สื่อลามกทั่วไปเกิดจากผู้ใหญ่ที่ยินยอม ส่วนภาพอนาจารเด็กเกิดจากการล่วงละเมิดเด็ก
• ภาพอนาจารเด็กเป็นหลักฐานอาชญากรรม ไม่ใช่สินค้าบันเทิง
• การดูหรือครอบครองภาพอนาจารเด็กซ้ำเติมความเสียหายต่อเหยื่อที่เป็นเด็ก

รูปแบบของสื่ออนาจารเด็กที่พบได้บ่อยในปัจจุบัน

สื่อลามกอนาจารเด็กในปัจจุบันมักอยู่ในรูปภาพและคลิปวิดีโอที่ถูกแชร์ผ่านแอปแชทและกลุ่มปิด ภาพนิ่งที่แอบถ่ายหรือตัดต่อจากคลิปเดิม พบได้บ่อยพอ ๆ กับไฟล์วิดีโอ短的ที่ถูกส่งต่อกันแบบเฉพาะกลุ่ม คลิปวิดีโอความละเอียดสูงที่อัดจากมือถือ ก็เพิ่มขึ้นชัดเจน บางครั้งมีการตัดต่อให้ดูเหมือนเด็กจริงทั้งที่ใช้ภาพสังเคราะห์ ที่น่ากังวลคือบางไฟล์ถูกทำให้ดู harmless เหมือนภาพทั่วไปเพื่อหลบการตรวจจับ ผู้ใช้มักเจอรูปแบบเหล่านี้อ้างอิงในลิงก์ซ่อนหรือไฟล์บีบอัดที่ต้องใช้รหัสเปิด

ภาพนิ่งและคลิปวิดีโอที่ถูกเผยแพร่โดยไม่ได้รับความยินยอม

ภาพนิ่งและคลิปวิดีโอที่ถูกเผยแพร่โดยไม่ได้รับความยินยอมมักเกิดจากการแอบถ่ายในที่ส่วนตัว การแชร์ภาพขณะมีเพศสัมพันธ์โดยคู่รัก หรือการแบล็กเมล์หลังเลิกรา จุดที่อันตรายคือผู้ถ่ายไม่ได้ตั้งใจให้กลายเป็นสื่อลามกอนาจารเด็ก เพราะเริ่มจากความเชื่อใจ แต่เมื่อไฟล์หลุดสู่แชตกลุ่มหรือฟอรัมปิด ภาพเดียวก็ถูกเซฟ ต่อเติม และส่งต่อไม่รู้จบ ผู้เป็นเหยื่อเผชิญความอับอายและการคุกคามซ้ำแล้วซ้ำเล่า วิธีลดความเสี่ยงคือไม่เก็บไฟล์อ่อนไหวไว้ในอุปกรณ์ที่เชื่อมต่อคลาวด์ ตั้งรหัสผ่านสองชั้น และตรวจสิทธิ์การเข้าถึงแกลเลอรี ก่อนแชร์รูปส่วนตัวทุกครั้ง ให้ถามตัวเองว่าถ้าหลุดทั้งใบหน้าและบริบท จะเกิดอะไรขึ้น

1. ตรวจการตั้งค่าความเป็นส่วนตัวของแอปแชตและคลาวด์
2. หลีกเลี่ยงการบันทึกภาพหรือคลิปขณะเปลื้องผ้า
3. หากไฟล์หลุด ให้เก็บหลักฐานแล้วรายงานทันที

เนื้อหาที่สร้างด้วยเทคโนโลยีสมัยใหม่และการตัดต่อภาพ

เนื้อหาที่สร้างด้วยเทคโนโลยีสมัยใหม่และการตัดต่อภาพในสื่อลามกอนาจารเด็กกำลังกลายเป็นภัยที่แฝงมากับความก้าวหน้าทางดิจิทัล โดยเฉพาะ การตัดต่อภาพเด็กให้กลายเป็นเนื้อหาอนาจาร ที่ทำได้แม้ไม่มีภาพต้นฉบับจริง ด้วยการใช้ AI สร้างภาพเสมือนหรือสวมใบหน้าเด็กเข้ากับร่างกายผู้ใหญ่ แม้ภาพเหล่านั้นจะไม่ใช่เหตุการณ์จริง แต่ก็สร้างความเสียหายทางจิตใจและสังคมต่อเด็กได้ไม่ต่างจากสื่อลามกที่ถ่ายทำจริง ผู้ใช้ควรตระหนักว่าการเผยแพร่หรือครอบครองภาพตัดต่อเหล่านี้ถือเป็นความผิดและยิ่งซ้ำเติมเหยื่อ

• ใช้ AI และซอฟต์แวร์ตัดต่อสร้างภาพเด็กอนาจารจากใบหน้าจริง
• ภาพเสมือนที่ดูสมจริงจนแยกยากจากภาพถ่ายจริง
• การสวมใบหน้าเด็กจากโซเชียลมีเดียลงในฉากลามก
• เนื้อหาปลอมเหล่านี้ถูกส่งต่อในกลุ่มปิดและแพลตฟอร์มมืด

ผลกระทบร้ายแรงที่เกิดจากการเสพสื่อลักษณะนี้

การเสพสื่อลามกอนาจารเด็กไม่ใช่แค่การดูภาพ แต่เป็นการร่วมทำร้ายเด็กซ้ำแล้วซ้ำเล่าในทุกครั้งที่เปิดดู เพราะเด็กแต่ละคนในภาพคือเหยื่อจริงที่ถูกบังคับหรือหลอกลวงให้กระทำสิ่งเหล่านั้น ผู้เสพอาจคิดว่าไม่มีใครรู้ แต่สมองจะถูกปรับให้มองเด็กเป็นวัตถุทางเพศอย่างช้าๆ จนความผิดปกติกลายเป็นเรื่องปกติในใจ และบ่อยครั้งที่ผู้เสพเริ่มเสพติดความรุนแรงที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เพื่อให้รู้สึกตื่นเต้นเหมือนเดิม นี่คือวงจรที่ทำลายทั้งชีวิตเด็กและตัวผู้เสพเอง ความผิดทางกฎหมายที่ติดตัวไปตลอดชีวิตเป็นเพียงปลาย iceberg ของผลกระทบที่กัดกินจิตใจและสังคมอย่างเงียบๆ

ผลต่อจิตใจและพัฒนาการของเด็กที่ตกเป็นเหยื่อ

การแพร่กระจายของสื่อลามกอนาจารเด็กไม่ได้จบลงที่การถ่ายทำ แต่สร้างผลต่อจิตใจและพัฒนาการของเด็กที่ตกเป็นเหยื่ออย่างยาวนาน เด็กมักรู้สึกผิดและละอายจนแยกไม่ออกว่าตนเป็นผู้ถูกกระทำ สูญเสียความไว้วางใจต่อผู้ใหญ่และโลกทั้งใบ เกิดภาวะเครียดหลังเหตุสะเทือนใจ ฝันร้าย หวาดระแวง และอาจทำร้ายตนเอง พัฒนาการด้านอารมณ์และสังคมหยุดชะงัก การเรียนรู้ถดถอย ความภาคภูมิใจในตนเองพังทลาย และบาดแผลทางใจนี้อาจกัดกินไปจนถึงวัยผู้ใหญ่

ผลต่อจิตใจและพัฒนาการของเด็กที่ตกเป็นเหยื่อคือบาดแผลลึกที่ทำลายความไว้วางใจ ความภาคภูมิใจในตนเอง และพัฒนาการด้านอารมณ์ สังคม และการเรียนรู้ ซึ่งอาจคงอยู่ตลอดชีวิต

ผลทางกฎหมายต่อผู้ที่ครอบครองหรือเผยแพร่เนื้อหา

การครอบครองหรือเผยแพร่สื่อลามกอนาจารเด็กไม่ใช่เพียงความผิดทางศีลธรรม แต่เป็นความผิดอาญาร้ายแรงที่ส่งผลทางกฎหมายโดยตรงต่อผู้กระทำ ทั้งการถูกดำเนินคดีอาญา การจำคุก และการปรับในอัตราสูง การเผยแพร่แม้เพียงส่งต่อให้บุคคลเดียวหรือเก็บไว้ในอุปกรณ์ส่วนตัวก็ถือว่ามีความผิดฐานครอบครองหรือเผยแพร่แล้ว ศาลมักไม่รอการลงโทษเนื่องจากเป็นภัยต่อเด็กโดยตรง ผู้กระทำยังอาจถูกฟ้องเรียกค่าเสียหายทางแพ่ง และต้องขึ้นทะเบียนเป็นผู้กระทำผิดทางเพศ ซึ่งจำกัดสิทธิและโอกาสในสังคมอย่างถาวร

• ครอบครองไว้ในอุปกรณ์ส่วนตัวก็มีความผิดอาญา
• การส่งต่อแม้เพียงคนเดียวถือเป็นการเผยแพร่
• มีโทษจำคุกและปรับในอัตราสูง
• อาจถูกฟ้องแพ่งและขึ้นทะเบียนผู้กระทำผิด

วิธีสังเกตและแยกแยะเนื้อหาที่เข้าข่ายผิดกฎหมาย

การสังเกตเนื้อหาที่เข้าข่ายสื่อลามกอนาจารเด็กต้องดูที่การแสดงออกทางเพศของบุคคลที่ดูอายุต่ำกว่า 18 ปี ไม่ว่าจะเป็นภาพนิ่ง วิดีโอ หรือภาพวาดเสมือนจริง หากสงสัยว่าผิดกฎหมายหรือไม่ ให้ถามว่า “เนื้อหานี้มีเด็กถูกใช้เป็นวัตถุทางเพศหรือไม่” ถ้าใช่ ถือว่าเข้าข่ายทันที สังเกตบริบท เช่น การโพสต์ในกลุ่มปิด การใช้แฮชแท็กหลบเลี่ยง หรือการขอแลกเปลี่ยนไฟล์ส่วนตัว ควรแยกแยะระหว่างศิลปะกับอนาจารโดยดูว่าเน้นอวัยวะเพศหรือท่าทางทางเพศหรือไม่ หากพบเนื้อหาดังกล่าวไม่ควรแชร์หรือเซฟไว้ และควรรายงานต่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทันที

สัญญาณเตือนที่บ่งบอกว่าเนื้อหานั้นไม่เหมาะสม

สัญญาณเตือนที่บ่งบอกว่าเนื้อหานั้นไม่เหมาะสมในบริบทของสื่อลามกอนาจารเด็ก สังเกตได้จากภาพหรือคลิปที่เด็กถูกนำเสนอในท่าทางยั่วยุทางเพศ การโฟกัสอวัยวะเพศหรือร่างกายเด็กอย่างผิดปกติ การใช้คำบรรยายที่สื่อถึงกิจกรรมทางเพศกับเด็ก การตัดต่อภาพเด็กให้อยู่ในฉากลามก และการแชร์ไฟล์ในกลุ่มปิดที่ต้องใช้รหัสผ่านหรือคำเชิญลับ ผู้ใช้ควรระวังเนื้อหาที่เด็กดูอายุต่ำกว่า 18 ปีแต่ถูกแต่งกายหรือจัดท่าทางเหมือนผู้ใหญ่ในเชิงเพศ รวมถึงข้อความที่ชักชวนให้ติดต่อเด็กส่วนตัว

สัญญาณเตือนที่บ่งบอกว่าเนื้อหานั้นไม่เหมาะสม ได้แก่ การนำเด็กมาแสดงท่าทางทางเพศ การโฟกัสอวัยวะเพศเด็ก การใช้คำบรรยายทางเพศกับเด็ก และการเผยแพร่ในช่องทางปิดที่ต้องเข้าถึงแบบพิเศษ

ช่องทางที่มักถูกใช้ในการเผยแพร่สื่อประเภทนี้

ผู้ใช้ควรรู้ว่าสื่อลามกอนาจารเด็กมักอาศัยช่องทางออนไลน์ที่ปิดเป็นความลับมากกว่าพื้นที่เปิดเผย โดยเฉพาะกลุ่มปิดและแชตส่วนตัวในแอปส่งข้อความที่เข้ารหัส ดังนั้นการสังเกตจึงเริ่มจาก:

1. ตรวจสอบลิงก์ที่นำไปสู่กลุ่มปิดหรือช่องทางเชิญที่ไม่มีชื่อชัดเจน
2. ระวังการแลกเปลี่ยนไฟล์ผ่านบริการฝากไฟล์ชั่วคราวที่ลบร่องรอยอัตโนมัติ
3. สังเกตการขอให้ย้ายไปคุยต่อในแอปอื่นเพื่อหลบเลี่ยงการตรวจจับ

หากพบลักษณะเหล่านี้ อย่าแชร์ต่อและรีบรายงานทันที เพราะการเผยแพร่ในช่องทางปิดคือสัญญาณเสี่ยงที่ต้องแยกแยะอย่างจริงจัง

แนวทางป้องกันตัวเองและคนรอบข้างจากสื่ออันตราย

เริ่มจากตั้งค่าความเป็นส่วนตัวในโซเชียลมีเดียให้เด็กๆ และ สื่อลามกอนาจารเด็ก มักแฝงมาในลิงก์หรือกลุ่มแชทปิด ดังนั้นอย่ากดรับเพื่อนหรือเข้าลิงก์แปลกๆ จากคนที่ไม่รู้จักจริงๆ สอนเด็กให้บอกผู้ใหญ่ทันทีเมื่อเจอภาพหรือคลิปที่ทำให้รู้สึกไม่ปลอดภัย และไม่ส่งต่อภาพนั้นต่อเพราะอาจผิดกฎหมายและซ้ำเติมเหยื่อ ควรใช้โปรแกรมกรองเนื้อหาบนอุปกรณ์ของเด็ก และเปิดโอกาสให้คุยกันบ่อยๆ ว่าอะไรคือ แนวทางป้องกันตัวเองและคนรอบข้างจากสื่ออันตราย ที่ทำได้จริงในชีวิตประจำวัน

การตั้งค่าความปลอดภัยบนอุปกรณ์และแพลตฟอร์มออนไลน์

การตั้งค่าความปลอดภัยบนอุปกรณ์และแพลตฟอร์มออนไลน์เป็นด่านแรกในการป้องกันเด็กจากสื่อลามกอนาจารเด็ก ผู้ปกครองควรเปิดใช้ การควบคุมโดยผู้ปกครอง บนอุปกรณ์ทุกเครื่อง ตั้งรหัสผ่านที่คาดเดายาก และเปิดฟิลเตอร์ค้นหาปลอดภัยบนเสิร์ชเอนจิน รวมถึงแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียและแอปแชท ควรปิดการแสดงตำแหน่ง จำกัดการแชร์ไฟล์ และตรวจสอบประวัติการใช้งานอย่างสม่ำเสมอ การเปิดใช้การยืนยันตัวตนสองขั้นตอนช่วยลดความเสี่ยงการเข้าถึงบัญชีโดยไม่ได้รับอนุญาต

• เปิดใช้การควบคุมโดยผู้ปกครองบนทุกอุปกรณ์
• ตั้งรหัสผ่านที่คาดเดายากและไม่แชร์กับผู้อื่น
• เปิดฟิลเตอร์ค้นหาปลอดภัยบนเสิร์ชเอนจินและแพลตฟอร์มสังคม
• ปิดการแสดงตำแหน่งและจำกัดการแชร์ไฟล์
• เปิดใช้การยืนยันตัวตนสองขั้นตอน

วิธีสอนเด็กให้รู้เท่าทันและหลีกเลี่ยงการถูกหลอกลวง

วิธีสอนเด็กให้รู้เท่าทันและหลีกเลี่ยงการถูกหลอกลวงในบริบทของสื่อลามกอนาจารเด็ก ต้องเริ่มจากการสร้างความเข้าใจเรื่องเขตแดนส่วนตัวตั้งแต่ต้น โดยอธิบายว่าไม่มีใครมีสิทธิขอให้เด็กถ่ายภาพหรือวิดีโอร่างกายตนเอง จากนั้นฝึกให้เด็กตั้งคำถามเมื่อเจอการชักชวนทางออนไลน์ เช่น «ทำไมต้องปิดเป็นความลับ» และ «ทำไมต้องส่งรูป» พร้อมสอนกลไกการ groom ที่ผู้ลวงมักให้ความสนใจเกินปกติและขอข้อมูลส่วนตัว ผู้ปกครองควรใช้สถานการณ์สมมติฝึกการปฏิเสธและการออกจากบทสนทนา รวมถึงย้ำว่าการขอความช่วยเหลือไม่ใช่ความผิดของเด็ก

• สอนเรื่องเขตแดนส่วนตัวและการขอภาพ
• ฝึกตั้งคำถามเมื่อถูกชักชวนออนไลน์
• รู้จักกลไก grooming ที่ให้ความสนใจเกินปกติ
• ฝึกปฏิเสธและออกจากบทสนทนา
• ย้ำว่าขอความช่วยเหลือไม่ใช่ความผิด

คำถามที่พบบ่อยสำหรับผู้ที่เพิ่งรู้จักปัญหานี้

เมื่อเพิ่งรู้จักปัญหานี้ คำถามที่พบบ่อยคือ สื่อลามกอนาจารเด็ก หมายถึงภาพหรือวิดีโอที่แสดงการล่วงละเมิดทางเพศเด็กจริงหรือไม่ คำตอบคือใช่ และ แม้เพียงครอบครองหรือส่งต่อก็ถือเป็นความผิดร้ายแรง หลายคนสงสัยว่าเด็กที่ดูเหมือนยินยอมนั้นผิดหรือไม่ ซึ่งกฎหมายยืนยันว่าเด็กไม่สามารถให้ความยินยอมได้ คำถามต่อมาคือพบเห็นได้ที่ไหน คำตอบคือในแพลตฟอร์มออนไลน์และกลุ่มปิด สิ่งสำคัญคืออย่าแชร์ต่อ ให้รายงานทันที และหากสงสัยว่าเป็นภาพเด็ก ให้ถือว่าผิดเสมอ

หากพบเห็นสื่อลักษณะนี้ควรแจ้งหน่วยงานใด

ถ้าเจอสื่อแบบนี้ สิ่งแรกที่ควรทำคือ แจ้งหน่วยงานที่รับผิดชอบโดยตรง เช่น ตำรวจไซเบอร์ (สายด่วน 1441) หรือกระทรวงดิจิทัลฯ (1212) เพื่อให้ตรวจสอบและลบเนื้อหาอย่างเร็วที่สุด อย่าแชร์ต่อหรือเซฟเก็บไว้ เพราะอาจทำให้เรามีส่วนผิดกฎหมายได้ นอกจากนี้ยังแจ้งผ่านแพลตฟอร์มที่พบสื่อนั้นได้เลย เช่น ปุ่ม child porn report บนเว็บหรือแอป ส่วนใหญ่จะมีหมวดหมู่ให้เลือกว่าเป็นเนื้อหาเกี่ยวกับเด็กโดยเฉพาะ ทำแล้วช่วยปกป้องเด็กคนอื่นได้ด้วย

เจอสื่อลามกเด็ก → แจ้ง 1441 (ตำรวจไซเบอร์) หรือ 1212 (กระทรวงดิจิทัลฯ) หรือกด report บนแพลตฟอร์มทันที

การเสพโดยไม่ตั้งใจถือว่ามีความผิดหรือไม่

การเสพโดยไม่ตั้งใจถือว่ามีความผิดหรือไม่ เป็นข้อสงสัยที่คนจำนวนมากกังวล เพราะบางครั้งภาพหรือคลิปอาจปรากฏขึ้นเองโดยไม่ได้ค้นหา เจตนาในการเข้าถึง จึงเป็นหัวใจสำคัญทางกฎหมาย หากเพียงเห็นโดยบังเอิญแล้วปิดทันทีโดยไม่มีพฤติกรรมเสพต่อหรือเก็บไว้ โอกาสผิดย่อมน้อยกว่ากรณีที่รู้ว่าเป็นสื่อลามกอนาจารเด็กแล้วยังคงเปิดดูซ้ำ ดาวน์โหลด หรือส่งต่อ แต่หากไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เห็นผิดกฎหมาย ควรหยุดดูและไม่แชร์ต่อทันที

การเสพโดยไม่ตั้งใจมักไม่ถือเป็นความผิดหากไม่มีเจตนาและหยุดทันที แต่หากรู้ว่าเป็นสื่อลามกอนาจารเด็กแล้วยังดูต่อ จัดเก็บ หรือส่งต่อ ย่อมเสี่ยงต่อความผิดทางกฎหมายอย่างชัดเจน